Update: 6 maanden!

Lieve allemaal,

Er zijn alweer drie maanden verstreken, en dus is het weer tijd voor een update van onze kleine meid.
Wat gaat het snel zeg! Donderdag 30 juni was ze alweer 6 maanden.
En niet alleen qua leeftijd gaat het snel, maar ook qua ontwikkeling. Het is echt een mensje, en we gaan haar steeds beter leren kennen. Een dametje met een eigen karakter en ook een eigen willetje!
Sinds ze uit het ziekenhuis is gekomen in april hebben we alleen nog maar genoten. En dat klinkt cliche, en natuurlijk doet het ‘sochtends weleens pijn als je om half acht uit bed moet, maar dat zijn wel echt de vervelendste dingen. We hebben het echt getroffen met haar. Ze is heel lief en makkelijk en heeft één belangrijke eis: als ze er maar bij is!

Een week of twee geleden zijn we begonnen met de groente- en fruithapjes. Dat vindt ze erg lekker. Tot nu toe lust ze alles nog, maar mama's zelfgemaakte hapjes zijn wel favoriet (tot opluchting van mama).
Ook het slapen gaat erg goed, ze slaapt heerlijk door, het klokje rond, en ook met het inbakeren zijn we gestopt. Best spannend, want je weet niet hoe ze er op reageert, maar het was geen probleem. Samen met haar kroel en spenendoek, in haar Hello Kitty slaapzak, komt ze de nacht goed door. En als ze wakker is gaat ze lief spelen in haar bedje.
Daar worden papa en mama weleens wakker van, want ze houdt erg van kletsen, en het liefst zo hard mogelijk! Maar daarna vindt ze het ook heerlijk om nog even bij papa en mama in bed te liggen en lekker te kroelen!

Verder rolt ze het hele speelkleed door, en ze is erg trots dat ze dit kan! Hier is dan ook echt wel een tijdje zoet mee.

Ook is de eerste vader- en Moederdag geweest. Esmée had voor ons allebei een mooi kadootje gemaakt. Het eerste kado is toch het allerbijzonderst. Mama kreeg een mooi doosje met de voetafdruk er op, en papa een mooie papierhouder met ook een voetafdruk. En natuurlijk bij allebei een lief gedichtje.

Elke woensdag gaan we met Esmée babyzwemmen. Dit doen we nu twee maanden. Tijdens de eerste paar lessen was het allemaal heel overweldigend, en viel ze tijdens de les al bijna in slaap. Maar hoe ouder ze wordt, hoe meer ze gaat genieten van al het water, en de andere kindjes tijdens de les!!!

Tot de volgende keer!

Liefs van Stephan, Laura en Esmée

(foto's volgen)

Esmée is alweer drie maanden!

Lieve allemaal,

Intussen is onze lieve Esmée al weer drie maandjes oud. Het gaat echt hard!

Het begint al echt een mensje te worden, niet alleen qua uiterlijk, maar ook zeker qua karakter. We hebben al ontdekt dat er een echte "kop" op zit.

Het is een meisje wat alles mee wil maken, wil ontdekken, en vooral onder de mensen wil zijn. Een heerlijk ding dus!

In de afgelopen maanden heeft ze al twee keer de inenting gehad, en dat is hartstikke goed gegaan. Natuurlijk heeft ze tijdens het prikken wel even gehuild, maar dat was ook weer snel over.

Dezelfde dag kreeg ze beide keren ook wat verhoging, maar daar is het ook bij gebleven.

Op 15 maart ben ik weer begonnen met werken, drie dagen per week.

Sindsdien gaat ze één dag per week naar de creche, en daar vindt ze het wel heel gezellig. Ze is bij thuiskomst wel erg moe, dus ze slaapt dan lekker.

De andere twee dagen is ze of bij Stephan thuis, of ze is bij mijn ouders. En daar wordt ze natuurlijk ook hartstikke verwend.

Wel is het zo dat ze sinds een paar weken slechter is gaan drinken. Dronk ze eerst netjes 5 x 150cc per dag, later kregen we er met moeite 300cc in totaal in. Hier maakten we ons natuurlijk grote zorgen om.

De oorzaak ligt waarschijnlijk in de verkoudheid en buikgriep die ze met 9 weken heeft gekregen. Ze had het toen erg benauwd en kon slecht ademhalen.
In de afgelopen vijf weken hebben we meerdere malen de huisartsenpost en de kinderarts bezocht.
Maar elke keer werden we weer naar huis gestuurd met allerlei verschillende adviezen.
Tot afgelopen 1 april. Esmée was toen helemaal gestopt met drinken en had ook geen plasluiers meer. Er is toen besloten om haar op te nemen in het ziekenhuis. Aan de ene kant natuurlijk verschrikkelijk om je kindje zo te zien, maar ook waren we opgelucht dat er eindelijk wat werd gedaan.
Het is nu een week verder en Esmée is nog niet thuis. Wel gaat het een stuk beter met haar.
Ze drinkt weer goed, en slaapt ook tussen de flessen door een stuk rustiger. Wij gaan twee keer per dag naar het ziekenhuis om met haar te kroelen, te spelen en haar in bad te doen. Sinds vandaag geven we ook weer zelf de fles. Ze is de afgelopen week wel wat afgevallen, ongeveer 400 gram. Dat is nog wel zorgelijk.
Maandag hebben we weer een gesprek met de kinderarts, en hopelijk is ze dan niet verder afgevallen, want dan gaat ze alsnog allerlei onderzoeken krijgen.
We hopen dat ze aankomende week weer mee naar huis mag!

Veel liefs, Stephan en Laura

Ze is geboren: Esmée van Leeuwen!!

Eindelijk is ze er, ons kleine leeuwtje!
Inmiddels alweer twee weken geleden, en wat is het geweldig!!!

Uiteraard is daar natuurlijk wel het een en ander aan vooraf gegaan.
De laatste week van de zwangerschap was best zwaar. Ik hield veel vocht vast, voelde me echt een dikke prop, en kon slecht uit de voeten.
En met al die sneeuw en de gladheid was zelfs de hond uitlaten al gevaarlijk.
Wel hebben we nog een leuke kerst samen gehad, met onze vrienden en familie.

Op 27 december was ik uitgerekend. Die dag voelde ik Esmée niet bewegen. Normaal heeft ze wel een paar keer per dag de hik, maar het was helemaal stil. Ik vond dit wel raar, maar nuchtere ik dacht dat het wel kon wachten tot de volgende dag.
Op 28 december hadden we namelijk een afspraak bij de verloskundige. Daar kaartte ik aan dat ik de baby al een dag of twee niet had gevoeld. Van de verloskundige kregen we eigenlijk een beetje op ons kop dat we in zo'n geval gelijk hadden moeten bellen! Oeps...
Maar goed, ze luisterde naar het hartje, en dat leek allemaal goed te zijn.
Toch stuurde ze ons voor de zekerheid naar het ziekenhuis voor een hartfilmpje en een echo.

Zo gezegd, zo gedaan. Steef en ik gingen naar het ziekenhuis, zonder enig besef wat ons te wachten stond.
In het ziekenhuis werden we opgevangen door de klinisch verloskundige.
Ik werd aan het CTG-apparaat gelegd om de hartslag van Esmée te monitoren, en om mijn buikactiviteit te meten.
De hartslag van Esmée was goed, maar mijn buikactiviteit was nul....
Vervolgens kreeg ik een inwendig onderzoek, en daaruit bleek dat ik nog totaal geen ontsluiting had. Dat was best jammer, want op een gegeven moment ging ik me toch wel een beetje zorgen maken. Want waarom voelde ik haar niet???

Omdat er een gynaecoloog was die tijd had kreeg ik die ook op bezoek. Hij maakte een echo, en daaruit bleek dat er verminderd vruchtwater was. Dat verklaarde meteen waarom ik haar al twee dagen niet voelde hikken!
Hierdoor besloot de gynaecoloog dat het beter was dat Esmée geboren zou worden, en dat ik dus de volgende dag zou worden ingeleid.

Dat was wel spannend, van een simpel bezoekje aan de verloskundige opeens weten dat je binnen twee dagen een kind hebt!
Om dit te vieren zijn Steef en ik 's avonds lekker naar de mac geweest.
Die avond hebben we alle postzegels geplakt, heb ik de ziekenhuistas wel drie keer in en uitgepakt, en nog even de laatste dingen opgeruimd. We gingen vroeg naar bed, maar van slapen kwam niets terecht, want ik vond het toch wel spannend!

De volgende ochtend moesten we ons om 07:30 melden in het ziekenhuis. Daar kreeg ik eerst weer een CTG-scan en een inwendig onderzoek, en vervolgens werd de gel ingebracht die eventueel de weeen zou opwekken. Na drie uur zou er opnieuw gekeken worden, en eventueel opnieuw gel ingebracht worden.

De eerste drie uur gebeurde er niets. Op zich wel lekker, want ik heb toen wel wat slaap in kunnen halen. Ik voelde me nog gewoon goed.

Rond twaalf uur die middag kwam de verloskundige, en kreeg ik weer een inwendig onderzoek. (geloof me, dat is echt niet mijn hobby!). Er was nog niets veranderd: 0 cm ontsluiting, en nog geen buikactiviteit.

Dus de volgende hoeveelheid gel werd ingebracht. En die deed wel zijn werk! Ik ben vervolgens in een soort weeenstorm terecht gekomen die niet meer ophield. Gelweeen zijn anders dan ontsluitingsweeen, want door de frequentie kun je ze bijna niet wegpuffen!
Dit heeft tot kwart over elf  's avonds geduurd!
Helaas waren het weeen zonder resultaat, want de ontsluiting bleef uit. Om dit te checken heb ik die dag zo'n 5 inwendige onderzoeken gehad, en in combinatie met die gelweeen is dat totaal geen pretje.
Ook het feit dat ik heel de dag veel te weinig had gegeten, misselijk werd en twee keer moest overgeven hielp ook niet echt.

Omdat het de bedoeling was dat Steef om 22:00 naar huis ging, kreeg ik om half tien een prikje waar ik wat suf van zou worden, zodat ik die nacht kon slapen. De bedoeling was namelijk om de volgende dag alles weer opnieuw te doen, aangezien er nog geen ontsluiting was.
Steef zou naar huis gaan als ik echt zou slapen, zodat hij ook nog even kon rusten.
Het prikje deed zijn werking niet helemaal, de pijn van de weeen bleef, maar daarnaast werd ik een beetje dizzy. Alsof ik een jointje had gerookt, hihi.

Na ongeveer anderhalf uur, rond kwart over elf, voelde ik een soort plopje in mijn buik, en toen braken dus opeens mijn vliezen!
Vervolgens werd ik weer aan het CTG-apparaat gelegd. Ongeveer een uur later kwam de gynaecoloog naar onze kamer en hij vertelde ons dat wanneer ik een wee had, de hartslag van Esmée omlaag ging. Dit duidde erop dat ze het moeilijk had. De gynaecoloog wilde niet meer wachten, en het zou dus een keizersnede worden.
Op dat moment vond ik alles best, maar ik was wel een beetje teleurgesteld, aangezien dat niet was wat ik voor ogen had.

Ik moest vervolgens uit bed, ik kreeg een operatieschort aan, en op dat moment kreeg ik heel erg de drang om te persen. Dit vertelde ik, waardoor iedereen even raar keek.
De verloskundige heeft toen nog een inwendig onderzoek gedaan, en daaruit bleek dat ik 9 cm ontsluiting had! Om kwart over tien had ik nog niets, dus dit was in een uur tijd gebeurd.

In plaats dat ik vervolgens naar de OK gereden werd, werd ik naar de verloskamer gereden, om uiteindelijk toch een natuurlijke bevalling te hebben.
Op 30 december om 00:53 begon ik met persen en na 5 keer persen werd om 01:02 onze dochter geboren! Ze was 53cm en woog 4070g. Een flinke dame dus! Met de APGAR-test haalde ze een 9 en twee tienen, dus helemaal goed!

Die bevalling zou ik zo weer doen, maar dat inleiden is echt geen pretje!!!! Ook Steef vond het heftig overdag, want het was natuurlijk ook voor hem een lange zit, waarin hij zich machteloos voelde. Maar hij heeft het geweldig gedaan, en zonder hem was het niet gelukt!

Die nacht zijn de kersverse opa's en oma's nog geweest, en de volgende ochtend waren we rond elf uur al lekker thuis. 
En toen kon het genieten beginnen!  En dat doen we nu nog steeds!!!

Iedereen ook hartstikke bedankt voor alle kaarten, telefoontjes, smsjes, krabbels, kadootjes, enz. enz. enz.!

Veel liefs van Stephan, Laura en Esmée.

De laatste loodjes

Hoi allemaal,

ik kreeg van een aantal mensen de opmerking dat ik de site een beetje liet versloffen, dus bij deze weer een update.
Ik zag dat ik de laatste keer wat in oktober heb geschreven, dus het is ook wel schandalig lang geleden :)

Maar goed, de laatste loodjes dus. Ik ben over twee weken uitgerekend, en het wordt wel spannend nu!
Ben erg nieuwsgierig naar Floortje, naar de bevalling, hoe deze begint, en vooral wanneer!!!!
Tsja geduld is een schone zaak zeggen ze, maar niet echt aan mij besteed :)
Afgelopen week zijn Dennis en Lucy papa en mama geworden van een mooi ventje, genaamd Tycho, en als je dat dan ziet is het wel echt geweldig!
En ook Steef vond dat!

Wij zijn er ook helemaal klaar voor: geboortekaartjes zijn besteld, enveloppen geschreven, de kleertjes zijn gewassen en gestreken en de ziekenhuistas staat klaar.
Ook de laatste dingetjes in huis zijn gedaan, waaronder de box in de woonkamer, en de Nijntje-lamp staat te pronken op Floortjes kamer.
 

Ook de bezoekjes aan de verloskundige gaan goed, mijn bloeddruk blijft netjes 120/70, verder geen grote kwalen, en ook Floortje doet het goed. Ze ligt er al helemaal klaar voor, maar volgens mij vindt ze het wel prima in mijn buik.
Ze heeft gemiddeld 5 keer per dag de hik, en verder voel ik regelmatig een voet, elleboog, of wat dan ook. Erg gezellig dus.
Helaas vindt ze het ook leuk om 's nachts te spelen, wat mij uit mijn slaap houd, en ik Steef op mijn beurt weer wakker houdt, sorry Steef!

Sinds een week of drie heb ik verlof, en alhoewel ik de eerste week ontzettend moest wennen, is het nu wel erg lekker. Je eigen tijd indelen, en een beetje rommelen in huis.
Zo heb ik me bezig gehouden met de sinterklaassurprise, zijn alle decembercadeau's al gekocht, en ook de kerstboom staat al.

En verder kan ik me lekker concentreren op mijn studie, want die gaat ook gewoon door....
Voor Steef was het wel ff wennen, want als hij uit zijn werk kom ben ik wel een soort van druk (he he eindelijk iemand thuis), terwijl hij dan het liefst ff bijkomt... (Sorry lieverd!)

Afgelopen vrijdag ben ik  flink in de maling genomen, door...tsja eigenlijk door wie niet, maar in ieder geval door Joyce en Laura. Want van wat ik dacht dat een bioscoopavondje zou worden, werd ik verrast op mijn babyshower!
Toch gek hoor, om het huis van Joyce binnen te stappen en daar iedereen te zien. Alle meiden van hier waren er, maar ook Eva, Chantal en Yvette, en mijn moeders en zusjes waren van de partij.
Het was echt een verrassing, en een super leuke avond! Nogmaals bedankt meiden!

Nou hopelijk zijn we zo weer een beetje bijgekletst, en hopelijk kan ik de volgende keer melden dat onze kleine lieve draak geboren is!

Dikke kus van Laura en Floortje.

September = klusmaand!

Hallo allemaal,

hierbij weer een update.

De afgelopen maand hebben we vooral hard gewerkt, vooral Steef. Zo is de berging opgeknapt, met hulp van Dennis en ook de babykamer is zo goed als af. Opa en oma van Leeuwen hebben het behang er op geplakt en de commode en het bedje in elkaar gezet.
Oma Asmus heeft een antiek poppenwiegje heel mooi bekleed en opa Snoek komt nog een kroonluchter ophangen en helpen met het verbouwen van de woonkamer.

De foto's heb ik geupload, maar hier alvast een voorproefje:

Wij vinden hem zelf helemaal te gek geworden! Lekker roze, wat voor Steef wel even wennen was, maar ja je krijgt niet voor niets een dochter he :) En kijk allemaal even naar de mooie schommelstoel, het project van Steef. Dat heeft hem een hoop bloed, zweet en tranen gekost, want de verf dekte niet goed :)
Ik heb me vooral bezig gehouden met kopen, en de aankleding van het kamertje.
Nu is shoppen een grote hobby, dus dat ging me goed af.

Op 22 september hebben we een 3-D echo laten maken. Ik was toen 26 weken zwanger, en dat schijnt de perfecte periode voor een 3-D echo te zijn. 
We hadden de oma's mee gevraagd, en volgens ons vonden ze het onwijs gaaf. Wij ook trouwens. Het is zo bijzonder om te zien. Het was ook alweer een tijdje geleden dat we haar hadden gezien, en na de vervelende ervaring met de 20-weken echo was dit echt helemaal te gek.
We herkenden ook echt al wat dingetjes van onszelf er in, met behulp van de oma's. Zo is haar neusje echt van Laura, net als de mond. Ze heeft de kaaklijn echt van papa, net zoals de lange benen. 
Ook zagen we dat ze mooie lange vingers heeft, en kleine oortjes. 

Het was een leuke echoscopiste, en ze heeft ook nog even gekeken of alles in orde is. Dit was gelukkig het geval.
En volgens mij heeft ze het ook wel naar haar zin in mijn buik, want ze beweegt volop. Echt een leuk gevoel, wat ik zeker ga missen als ik eenmaal bevallen ben.  

Sinds half september werk ik drie dagen, voornamelijk op verzoek van Steef en de bedrijfsarts. Ik had veel last van harde buiken en pijn in mijn rug. Blijkbaar is 36 uur werken, 10 uur reistijd en 2 schoolavonden toch wat teveel van het goede.
Nu ik me er bij neer heb gelegd zie ik er ook de voordelen wel van, mijn buik (en dus de baby) groeit als kool, en ik voel me uitgeruster. Dus nu is de tijd van genieten aangebroken!

Verder zijn Steef en ik allebei jarig geweest en op Steef zijn verjaardag hadden we een afspraak bij de verloskundige. Ook daar werd bevestigd dat alles nog steeds goed gaat. Mijn bloeddruk was goed, en de baarmoeder heeft een goede grootte.
De volgende afspraak is op 19 oktober en dan ben ik alweer 30 weken. Wat gaat het snel!
Ik krijg dan een prik in mijn been omdat ik bloedgroep negatief heb, en er wordt nog een keer gekeken of ik antistoffen aanmaak. Ik ben benieuwd...

Onze verjaardag hebben we op 1 oktober samen gevierd voor onze vrienden, en ondanks dat het erg druk was vonden we het erg gezellig! En we zijn super verwend!
De familie komt morgen, en ook daar hebben we erg veel zin in.

De maand oktober en november staan in het teken van lekker uitrusten, want al het grote werk is gedaan.

Veel plezier met foto's kijken!

Liefs van Laura en Steef

Nieuwe update

Hallo allemaal,

Het is al weer veel te lang geleden dat ik iets heb geschreven hier.
maar ja, geen nieuws is goed nieuws toch?

En dat is ook echt zo.

We hebben er ondertussen al weer twee bezoekjes bij de verloskundige op zitten, waarvan vanochtend de laatste was.
En alles gaat nog steeds goed, bloeddruk goed, ik kom niet teveel aan (heel belangrijk), en de beeb groeit ook goed.

Ook hebben we op 12 augustus de 20-weken echo gehad.
Ondanks dat de echoscopiste niet zo leuk (lees: helemaal niet leuk) was, was met de beeb (a.k.a Floortje) alles goed.
Ze is wat aan de kleine kant, maar ja, das alleen maar positief, aangezien ze er ook nog uit moet hihi.
Verder zat alles er op en eraan, en voor zover te zien is, waren er geen gekke dingen.

Gisteren heb ik de afspraak met de gynaecoloog gehad over de bevallingsgeschiedenis van mn mams en mn tantetje.
En ook daar was alles goed, ik maak geen antistoffen aan, en ook heb ik geen verhoogde kans op het loslaten van de placenta. Best een opluchting dus :)

Nou dat waren alle medische bezoekjes.

Sinds we weten dat het een meisje wordt noemen we haar Floortje. We willen de echte naam niet verklappen, maar zijn bang om ons te verspreken (vooral ik, hihi).
Dus tijdens de zwangerschap is de baby Floortje gedoopt. En daarna krijgt ze haar eigen mooie naam, die niemand weet (he Joyce, hihi).

Sinds een paar weken voel ik ze ook dagelijks bewegen. Wat eerst nog voelde als kleine luchtbelletjes, maar nu zit ze mama toch echt te stompen en te trappen hoor... Misschien wordt het in plaats van dat danseresje toch gewoon een voetballertje :)

Afgelopen donderdag heeft Steef het ook voor het eerst gevoeld, en ondanks dat het natuurlijk een stoere vent is, zag ik aan hem dat hij dat toch wel heel gaaf vond/vindt.
Nu doen we elke avond even samen met Floortje spelen :)

Over anderhalve week komen de meubeltjes van de babykamer, en zodra deze af is zal ik weer foto's op de site zetten!

Tot snel!.

Dikke kus van Lau, Steef en Floortje.

Stoere gympies of toch girly UGG's??

Hallo lieve lezers!

Hier weer een nieuwsberichtje over onze lieve baby, vanaf mijn roze wolk, hihi!
We hebben gisteren een extra echo laten maken in Brielle, met de hoop het geslacht te kunnen zien...
En dat is gelukt!!! Het is een meisje!!!!
Onze dochter (wat klinkt dat gek ) liet het vol trots aan ons zien, gelijk in het begin!
We zijn hartstikke blij.

De echo was sowieso erg leuk, je kunt echt een uur naar je kindje kijken.
We hebben ook gezien dat het hersentjes heeft (nog niet zo groot, maar ja, familiekwaaltje, hihi), het hartje klopte goed, het maagje was gevuld, en het ruggegraatje was helemaal volledig.
Ook hebben we haar nog even zien drinken.
In het begin was ze heel beweeglijk, wat heel leuk was om te zien, maar iets minder voor de foto's.

Blijkbaar genoot ze erg van het echo-apparaat, want na een halfuurtje ging ze lekker liggen slapen, en was er ook geen beweging meer in te krijgen.
Wat erg grappig was om te zien is dat ze op een gegeven moment echt op de "Snoeken-manier" ging slapen, met het hoofdje helemaal naar achter, leuk he!

Nu op naar de 20-weken echo, zodat we het voor 100% zeker weten.
Zodra ik de foto's heb zal ik deze op de site plaatsen.

En nu maar lekker shoppen voor roze spulletjes!!!!!

Liefs van Stephan en Laura

Het derde bezoek aan de verloskundige

Hoi allemaal,

Hier weer even een update over het leventje van onze kleine draak
Allereerst willen we iedereen bedanken voor de lieve, leuke en spontane reacties op deze site, maar ook per mail, sms, hyves, via de brievenbus en persoonlijk!
We vinden het erg leuk dat iedereen zo positief reageert!
Ook zijn we al overladen met cadeautjes, wat natuurlijk ook helemaal leuk is! Het hele dressoir staat vol met kaartjes, kleding, knuffels en noem maar op!

Op 5 juli zijn we voor de derde keer naar de verloskundige geweest.
Het babytje is nu 15 weken oud.
Vorige keer waren we wel een beetje teleurgesteld omdat we geen afdruk van de echo hadden mee gekregen, maar zoals jullie zien hebben we deze keer een extra echo gekregen
Ik (Laura) heb tegen Stephan gezegd dat hij zijn charmes maar even moest inzetten bij de verloskundige om zo een extra echo te krijgen, en ja ik twijfelde er natuurlijk niet aan dat hem dat zou lukken.
Ik ben in 9 maanden tenslotte ook verhuisd naar Hellevoet en zwanger! (hihi grapje Steef )
Maar goed, eigenlijk waren er geen bijzonderheden, mijn bloeddruk was goed, 119 over 60, en ben nog maar een paar kilo aangekomen. (Hopelijk blijft dit ook zo de komende maanden).
We hebben ook het hartje weer gehoord, en deze was al een stuk minder snel dan de vorige keer.
De echo was uiteindelijk wel het allerleukst. We konden het echt heel goed zien. De baby was wel een beetje ondeugend want hij/zij zwom steeds weg hihi.
Je kan nu echt al heel goed zien dat het een mensje is. Dit maakt het ook wel bijzonder. Er zit gewoon een mensje in mijn buik!!!!!
We hebben ook nog naar het geslacht gekeken, maar dat wil de baby nog niet prijsgeven. Hij/zij had de navelstreng tussen de beentjes gestopt, dus helaas .

Binnenkort hebben we een afspraak met een gynaecoloog in het ziekenhuis, ik heb namelijk bloedgroep O-negatief (dat is de moeilijkste bloedgroep), en omdat mijn moeder in het verleden ook problemen heeft gehad met de rhesusfactor en een loslatende placenta, willen we alle risico's uitsluiten.

De afspraak voor de 20-weken echo is gepland op 12 augustus, pff nog een maand wachten!!!

Voor zover de update van het bezoek aan de verloskundige. Verder zijn we er natuurlijk dagelijks mee bezig. Wat moet er een hoop geregeld worden zeg! Kinderopvang, kraamzorg, noem maar op. En dan nog alle keuzes die je moet maken, welke kinderwagen, inrichting van de kamer, thuisbevallen of in het ziekenhuis, borstvoeding of niet...
Maar ach gelukkig hebben we nog even de tijd.

Steef heeft dit jaar ook zijn eerste eigen vaderdag gehad! Hij werd (na een avondje stappen met een vrijgezellenfeest) om kwart over negen wakker gemaakt. (kindjes kunnen tenslotte ook niet wachten tot papa wakker is). Hij kreeg een ontbijtje op bed, en natuurlijk een superleuk kado! Namelijk het speelkleed van Woezel en Pip!
Dit was ook wel een beetje eigenbelang, want vooral ik ben helemaal gek van Woezel en Pip. Hihi.
Maar ondanks dat het vroeg was kon Steef het wel waarderen (volgens mij).

Ook zijn we al hard aan het brainstormen voor een leuke babykamer. Het eerste meubelstuk is al aangeschaft, namelijk een echte old-school schommelstoel! Dit is echt jeugdsentiment voor mij, dus die wilde ik graag hebben. Daarom ben ik Marktplaats gaan afspeuren en heb ik een mooie gevonden in Spijkenisse. Steef was ook erg blij( niet), want die mocht hem gaan ophalen haha! maar met een opknapbeurtje wordt hij heel mooi, dat weet ik zeker.
Ik had vantevoren alleen niet bedacht dat ik niet mag verven, dus Steef was nog blijer toen hij dat hoorde!  
Zodra het kamertje helemaal af is zal ik ook daarvan foto's op de site zetten.

Aanstaande vrijdag gaan we naar Babydump in Sleeuwijk, om met kinderwagens te gaan scheuren!

Tot de volgende update!
Liefs van Laura, Stephan en ..........................................

Volgende pagina »